คนบางคน-เจ้าของร้านทอง….ใส่ทองเส้นเท่าหนวดกุ้ง กับบางคน…จะทำทุกวิถีทางให้รู้ว่ากูมีรถหรูหรา

เจ้าของร้านทอง….ใส่ทองเส้นเท่าหนวดกุ้ง
กับบางคน…
ทั้งหมดที่มีในชีวิต ขนมาผูกไว้ที่แขนแขวนที่คอหมด
เจ้าของโชว์รูมรถ…
ปั่นจักรยานไปกินโจ๊ก5กิโลกลับอีก5กิโล
วันไหนฝนตก ขับกะบะเก่าๆไปซื้อโจ๊กให้เมีย

คนบางคน
จะทำทุกวิถีทางให้รู้ว่ากูมีรถหรูหรา
เจ้าของปั๊มน้ำมัน…
ขับเวฟไปกินก๋วยเตี๋ยวกับลูก
บางคน…เห็นแดดร้อน จ้างมอร์ไซค์รับจ้างไปซื้อข้าวผัด
คนมีร้อยล้าน…
ตื่นตี5 มาเปิดร้าน ทำงาน นอนอีกที4-5ทุ่ม
บางคนรายได้2-3หมื่น ตื่น8โมงเลิก4โมงเย็นบอก…ลำบาก
เจ้ขายหมูบางคน ขายได้วันละล้าน
เก็บทุกบาทอย่างดี ใส่ตู้เซฟ รีบเอาเข้าแบงค์
คนบางคน มีไม่กี่แสน เอามาเรียงเอามาจัดภาพ
ถ่ายรูปโชว์ ลงโซเชี่ยล ให้โลกรู้ว่ากูมี(อันนี้โดนผมด้วย)
:
เฮียขายส่งอะไหล่รถ ทั่วอีสาน
มีหลายสิบล้าน กินข้าวแกงข้างบ้าน กับกาแฟ7-11
ผู้จัดการบริษัทของอาเฮีย
กินกาแฟแก้วเกือบร้อย
เจ้าของร้านอาหารใหญ่เอาข้าวเหลือกลับไปกินบ้าน
เด็กเสิร์ฟร้านเขา…เทกุ้งที่เป็นตัวๆที่ลูกค้ากินเหลือทิ้ง
หลังเลิกงานไปเช็คอินร้านเหล้า พร้อมถ่ายรูปโชว์
:
เศรษฐีร้านขายส่ง
ลูกทุกคนมีเงินเดือน จากการทำงานช่วยที่บ้าน
ถัดไปอีกซอย
ลูกเรียนกรุงเทพบ่นอยากได้โทรศัพท์ใหม่
รีบรูดบัตรซื้อให้ไวพอๆกับ 4G
ร้านขายส่งปลาทะเลในตลาดแห่งนึง
ขายได้วันเป็นล้าน เจ้าของใส่เสื้อห่านคู่ตัวไม่ถึงร้อยมาแผง
ลูกน้อง…ใส่เสื้อแบรนด์ห้างราคาหลักพันมาทำงาน
……..
ฟังจบ ผมคิดค้านว่า….
ความสุขคนเรามันไม่เหมือนกันปะว่ะ?
คนเราหาเงินมาแล้วไม่ใช้เพื่อให้ตัวเองมีความสุข
แล้วจะหาไปทำไม?
รวยแล้วจะใช้ชีวิตยังไง จะพูดไงก็ได้…..
เขาตอบผมว่า….
“คิดถูกแล้วที่บอกว่า รวยแล้วจะใช้ชีวิตยังไงก็ได้
แต่จนอยู่ยังลำบากอยู่จะใช้ชีวิตยังไงก็ได้ ไม่ได้!!”
ผมจุก….เพราะมันจริง
ถ้ายังไม่รวย…ไม่มีสิทธิ์ใช้ชีวิตยังไงก็ได้!!!
เหนื่อยหรือยังชีวิต….เซินเจิ้น

cr.สิริทัศน์ สมเสงี่ยม

โปรดแสดงความเห็นด้วยความสุภาพ