อ่านช้าๆ น้ำตาจะไหล..มีใครบ้าง ที่ทำงานแล้วเกิน 30 ปี แล้ว แต่ยัง..

อ่านช้าๆ น้ำตาจะไหล..อ่านแล้วโดนใจ เลยส่งมาแบ่งปันกัน…

มีใครบ้าง ที่ทำงานแล้วเกิน 30 ปี แล้ว แต่ยังโทรคุยหรือนัดทานข้าวกับเพื่อนสมัยเป็นนักเรียนอยู่เรื่อยๆ.. ไม่ค่อยมีเลยเหรอ

งั้นถามใหม่.. มีใครเคยไปร่วมงานเลี้ยงรุ่นประจำปี หรืองานคืนสู่เหย้าของโรงเรียนเก่าบ้าง ถามแบบนี้ ค่อยมีคนยกมือขึ้นนิดหน่อย..

ขอถามอีกข้อ.. ใครที่ไม่เคยพลาดงานเลี้ยงรุ่นเลย แม้แต่ปีเดียว น่าจะมอบรางวัลเพื่อนแห่งชีวิตให้
จริง ๆ ครับ เพราะถ้าคุณไม่เคยขาดงานเลี้ยงรุ่นเลย แสดงว่าคุณให้คุณค่าและความหมายของความเป็นเพื่อนได้สมบูรณ์แบบ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เพื่อนที่ทำหน้าที่เตรียมงานรุ่น คอยประสานงาน คอยโทรตามให้เพื่อนไปร่วมงานรุ่น โดยหาสารพัดกลยุทธ์การตลาดมาเพื่อการปลุกเร้า เชิญชวนให้เพื่อนไปงานรุ่นกันให้ได้ ให้ครบ
ถามว่า พวกกรรมการรุ่นเหล่านั้นได้อะไรตอบแทน นอกจากเหนื่อย เปลือง โดนเพื่อนบ่น – – ไม่ไปหรอกงานรุ่นอะไรนั่นน่ะ มันเรื่องของเด็ก ๆ เราโตแล้ว หน้าที่การงานก็มากมาย มีเรื่องที่สำคัญกว่าตั้งมากมายก่ายกองต้องทำ มาชวนอะไร ไร้สาระ ว่างมากหรือไง – –
นั่น เป็นไง ว่าไปโน่น น่าเสียดายนะครับ เพราะคุณกำลังสูญเสียช่วงที่ดีที่สุดของชีวิตไปอีกครั้งด้วยน้ำมือของคุณเอง ผมเอง เสียดายมาจนถึงเดี๋ยวนี้ หลังจากที่เสียเวลาแห่งความเยาว์วัยไปแล้ว ตามกฎของธรรมชาติ

นั่นเพราะ เวลาแห่งการเลี้ยงรุ่น ทำให้เราได้นึกถึงอดีตร่วมกัน ไม่รู้ว่ามันเป็นเวทย์มนตร์ หรืออะไร
สักอย่างที่ ทุกเรื่องราวจะ
พรั่งพรูออกมาเหมือน ก๊อกของวันเวลาแตกทะลายลง เรื่องที่เคยสุข ก็ยิ่งสุขกว่าเมื่อมานึกย้อน
ส่วนเรื่องทุกข์ เรื่องเศร้า เรื่องลอกการบ้านเพื่อนแล้วโดนดุ โดนตี โดนทำโทษ หรือไปแอบรักรุ่นพี่ แล้วเขาไม่รักตอบ
(เพราะเขาไม่เคยรู้ว่าเรารัก หรือจริง ๆ แล้ว เขาอาจไม่เคยรู้ว่าเรามีตัวตนด้วยซ้ำ 555)

พอถึงวันเลี้ยงรุ่น เรื่องเหล่านี้กลายเป็นเรื่องขำฮากลิ้ง เก็บมาอำได้ไม่รู้จบ ทั้งที่ตอนนั้น กว่าจะผ่านมาได้แทบปางตาย เพราะเหตุนี้หรือเปล่า โลกเราจึงมีงานเลี้ยงรุ่น เพราะเพื่อนคือสิ่งมีชีวิตที่แสนมหัศจรรย์ และจะปั้นแต่งก็แสนยาก เพราะต้องใช้เวลาในการคบหาและตัดสินใจเรียกเป็นเพื่อน ด้วยเหตุนี้เอง เลยยังไม่มีใครผลิตเพื่อนสำเร็จรูปขาย การที่เรามีเพื่อน จึงเป็นเรื่องที่มีคุณค่า

อย่าปล่อยให้เวลาผ่านไป โดยที่ไม่ได้บอก หรือแสดงความรู้สึกดี ๆ ที่มีต่อเพื่อนให้คุ้มค่านะครับ เวลาเรารักใคร เรายังไม่อายที่จะแสดงออก…แล้วนี่เป็นเพื่อนๆ ของเราเองแท้ ๆ …บอกรักกันทุกวันยังได้เลย ใช่มั๊ยครับ

โปรดแสดงความเห็นด้วยความสุภาพ